Foto's opbouw in Onze Tuin en de weg langs de Grote Tuin (waar we NIET waren).
Klik op de foto's om te vergroten.

Wie goed kijkt, ziet Peters grote beeld tussen mijn kleine tegels, een overgelukkige hond en een schoffelende Nora. De tegels tussen brandnetels en bramen, naast potjes en zelfs op een pallet. Deze werd tenslotte het uitgangspunt; toch weer decor-neigingen. Ook foto's van ladingen tegels assorti. Volgende week plaats ik foto's van delen van de expositie, ook van andere deelnemers, inclusief (nacht)foto's van de enorme en symetrische Hofgarten ernaast, waarop ik een deel van de Hannoveriaanse gedichten maakte. Overigens is 'Hannoveriaans' een eigen vinding. Waarschijnlijk is beter 'Hannoveraans'. De 'i' is dichterlijke vrijheid. Zie ook de categorie 'Hannoveriaanse gedichten'.

Foto's maakproces, mix van kaarten en enkele van de 70 (soms al geglazuurde) tegels.

 
'De Familxede', kunstenaarsgroep uit Nijmegen, gaat op reis. Wij als Nederlanders zijn uitgenodigd om het thema 'Bloemetjes&plantjes' in Hannover in de Kik-Garten vorm te geven – blijkbaar roepen we intratuin-associaties op. 
Ik dacht meteen aan de vergankelijkheid waarvan in mijn 'humus'-verhaal al sprake is: de teloorgang van drie nogal anonieme mensen die hun tijd verdoen door letterlijk niet te sporen. 'humus' voorganger 'PANG!' kende gelukkig een zelfgemaakte Duitse vertaling. Beeldend kunstenares Yvonne Halfens bracht me door een tegeltje met een citaat uit 'PANG!' op het idee de hele tekst te verknippen en op tegels te bakken. Deze worden straks in het gras neergelegd. Aan de tuinbezoeker zal het verhaal uit elkaar gevallen, maar ruimtelijk gepresenteerd worden. Daar waar hij kijkt en staat, begint het verhaal.  
Naast 'De Familie' doen er meer Nederlandse en Duitse kunstenaars mee.

Biergxe4rten

Auf die Frage ob alle Biergxe4rten sich glichen
wxfcrde ich Folgendes nicht sagen

Daxdf ich dahin fuhr auf meinem Rad & fast xfcberall Probe machte
hier & da & dort
und wieder hier
wo ich mich gerade zurxfccklehne auf dem blauen Klappstxfchlchen
die Latten am Stahl
die Fxfcxdfe im Grind
Nadelholz in Txf6pfen (dunkelgrxfcnes Plastik)
Ich fxfchle mich so wohl

Auf die Frage ob
wxfcrde ich also nichts sagen
Die Biergxe4rten gleichen sich immer nach wie vor
Folge mir also & erstaune dich all so
Alles ist so wie es einem gleicht

Ich schweige

Riesig

Auf einer grxfcnen Flxe4che
sitzt einer  liegen die & spaziert man ganz genau
wie verabredet
aber gebogen & halbrund

Ich weixdf nicht
Ob ein Bandmaxdf mir helfen wxfcrde  das was mxf6glich eine Wiese wxe4re
zu bewxe4ltigen?
Wo meine Fxfcxdfe jetzt stehen  bin ich erstaunlich schrxe4ge  aber so klein
Wenn ich mich hinlxe4ge  wxfcrde das Gras umkippen  Erde sich lxf6sen & die Wiese mich riesig bedecken

Nein!  

Ich fuhr zu kurz

Heute saxdft Du daneben
Bloxdf ich einmal nebenbei
& was ich mir dabei gedacht hxe4tte
wxe4re umsonst

Ich fuhr zu kurz
An der rechten Seite Deich & Wasser
dahinten unsere langen Spuren

& Was denn noch! 

 
Nicht schmeixdfen bitte!

Man(n) x96 ich x96 gewxf6hne mich daran
Die da & die da dort
Fast alle! xdcberall
Auch Ich  die die Scherben nachher suchte   Obschon:
wo die sich die ganze Zeit hinlegten  hab Ich sie gebracht
Also ich – Man(n) -
gewxf6hne mich daran

Umher

Wie die an einem zerren
Flxfcstern sich das Bohrloch zwischen meinen Augen
Geschmeidig weise & biegsam
Der Tunnel ist aber
zu schmal
zu glatt
& zu dunkel

Mir gefxe4llt es nicht

Wie die zerren
Bloxdf weil ich gnadenlos zurxfcckzerre
Wie Wasser an der einen
& Wind an der anderen Mxfchle
wie Schlamm nach Regen
wie Wolken in eine Richtung zwingen

Gerade Linien ordnen den Raum    Hier 
Bloxdf weil ich zuschaue
Aber im Spaziergang zweifle ich
links rechts oder im Kreis herum   Ach nein  umher
Umher

Gerade Linien durchqueren meinen Blick
Zwischen den Augen bekomme ich
das Bohrloch ohne hin doch

Und mir gefxe4llt das nicht

Am groxdfen Garten

Weil Du da liefst & auf Dich achtetest
am groxdfen Garten
am Rand
sahst Du Dich und Deine Zweite       
Du wolltest die Beiden gar nicht trennen
Dich & Mich       die aber liexdfen sich
Du spxfcrtest daher Dich   (nein: Du oder Ich)  
alleine
& da weiter eine Gracht mit Gras      
Da wolltest Du doch sein!
Aber wer bringt Mich?

†

Vrouw
ooit was ze heel mooi 
nu ontwaakt ze met rafelende haren 
de huid op haar handen rimpelt  Waar is ze toch gebleven
eerder nog wees een Krantenjongen toevallig haar de weg                    langs  
rijen
huizen
met  paden
en tegels  Waarop
zij      viel voor een Man
achter een ruit   van dubbel glas
‘PANG!’   viel ze   voor een Vreemde  die
sudoka’s voor gevorderden   verleppend nieuws
en ingekorte anekdotes vrat als
inktzwarte koek   
‘PANG!’
viel ze nog wat langer door
terwijl Mans vingers lijnen trokken in een strakke boog langs zoete woorden  

        
††

O!
op een
vuil kleedje
aan haar voeten
heeft zij intussen Man
zomaar gevloerd        Hij ziet  
gekantelde plinten scheve nissen èn
een haaks muizenhol langs het kale zeil
waar zij zich maar zó          Ã²ndersteboven
tussenhangt    
zodat ook DIT karig uitzicht hem ontvalt
waarop hij    als een stoffige vuistje
zich samenbalt  É· HMGR É·
zegt hij              Tsja
en zij roept

 JIJ   nee  
ze bedelt 'jijij'
jijij
alsof jijij niet weet wat liefde is
staat dan op 
gaat 
strekt haar hand   
naar een jas  en verdwijnt
voor een poos       En
nog één           tot
de avond
valt 
de kieren
killer tochten en
Man   
de vloer inmiddels dromen kan 
de muizen hem niet meer schuwen  
nee       allang niet meer  Nee
(maar dit ter zijde  Wáár   
is ze mij  Vertelster 
eigenlijk in  â€ 
ontgaan? 
ook Man denkt
tussen de muizen door
hier         peinzend  over  na)
wat É·  wil É·  ze É·  toch É· van É·  mij?

Mans
tijd verstrijkt  
kruipt weg over het zeil 
en botst
tegen de drempel  als een niet te nemen horde 
gaat langs een kiertje òm 
voorbij aan oude geuren  Deurlijsten  matte kleur  slijten af en aan
glijdt uit die tijd van hem en spreidt zich
UIT

daar dwarrelen ze neer  zijn hersenspinsels  In smeltwater    
dat was zijn tijd    Sijpelt weg in druppels    dof en    Ã©Ã©n voor één    met  tussen de pozen
troebel zwijgend
Man   
 (Was hij ooit mooi en wie bewonderde hem toen?)
terwijl het maalt:
          
wat wil ze toch van mij?
wat
heeft ze
toch te zoeken
in mijn
glazenkast?

Vrouw komt terug met een arrenslee 

 
Vrouw komt terug met een slee 
maant ijsblauwe honden tot stilstand
kijkt op en                Voelt
nattigheid
…

Man veert op van bank   
was ik ooit mooi en bewonderde iemand mij?
50
bank zuigt

vooralsnog hield ik me gedeisd  tot hier
maar
nu niet meer  Nee Nu niet meer
Man zijgt neer
had ik dan een voornemen? Man Knikt  Bank blaast 
50

dit meteen uitzoeken  Iets dalijk uitzoeken
ik zoek het morgen uit 
Man begint te scharrelen  Op de deurmat valt een kaart

Van 16 oktober 2010 tot en met 7 november 2010 te zien geweest.
 
   
    
    

Het centrale startpunt van 'humus' en 'PANG!' is het leven in en om rijtjeshuizen aan de rand van landelijke gebieden. Daar ligt mijn herkomst en ik leef erin voort. Ik zoek voor deze verhalen niet alleen de gebruikelijke vorm van een boek of een theatervoorstelling, maar ook expressieve vormen in de beeldende kunst.
Door de expositie van De Familie (Peter Bremer, Vincent van Delft, Yvonne Halfens, Nico Huijbregts en ik) in Galerie Van der Stad kreeg ik de gelegenheid deze zoektocht opnieuw gestalte te geven.
Was 'PANG!' al eerder een tentoongesteld hoorspel over drie mensen die het maar niet voor elkaar krijgen om op het juiste moment contact te maken (een voor mij typisch rijtjeshuis-probleem), kreeg 'humus' ('PANG!'s vervolg) een vorm in een 'wolk van kaarten' waardoor het verhaal fragmentarisch en verknipt raakt. Dit was zo'n succes, dat ik fragmenten van 'PANG!' als affiche heb ontworpen, waarin de personages hun moeite om contact te maken vertaald zien in tekstprojecties op uitsnedes van google-maps plattegronden van rijtjeshuizen en landelijke streken in Nederland. 

OP DEZE EXPOSITIE LOPEN DE BEELDEN DIE 'humus' EN 'PANG!' OPLEVERDEN DOOR ELKAAR.

'PANG!' Vrouws verhaal.
Dans: Mioko Yoshihara, Armand van den Hamer. Drums: Fred van Duijnhoven.
Fotografie: Casper Burhhardt
 
 
 
 
 
 
  
 
 
  
 
 

  
Dubbelklik op de foto's om uit te vergroten.